PAOLO CONTE

PAOLO CONTE

Urodził się 6 stycznia 1937 w Asti w północnych Włoszech. Już od lat szkolnych pasjonował się jazzem amerykańskim i sztuką wizualną. Swoją karierę artystyczną rozpoczął od gry na wibrafonie w różnych zespołach lokalnych oraz zespołach jeżdżących w trasy koncertowe (Saint Vincent Jazz Festival). Od czasu do czasu grywał za granicą (III miejsce na Oslo International "Quiz"). Nastepnie przeszedł do fortepianu i podejmował pierwsze próby w dziedzinie kompozycji, a także pisania tekstów piosenek. Rozpoczął pisanie tekstów wspólnie ze swoim bratem Giorgio. Później robił to już sam. Były to teksty inspirowane książkami, filmami i bieżącymi doświadczeniami.

W drugiej połowie lat 60-tych jego kompozycje nagle zaczęły być wykonywane przez popularnych piosenkarzy. Po raz pierwszy publiczność usłyszała: "La coppia piu bella del mondo" i "Azzuro" (śpiewane przez Adriano Celentano), "Insieme a te non ci sto piu" (Caterina Caselli), "Tripoli'69" (Patty Pravo), "Messico e nuvole" (Enzo Jannaci), "Genova per noi" i "Onda su onda" (Bruno Lauzi) i wiele innych.

Sam Paolo Conte traktował wówczas swoją twórczość jako hobby. Uprawiał z powodzeniem zawód adwokata prawa cywilnego i nie myślał o osobistym sukcesie jako artysty. Dzięki namowom przyjaciół zdecydował się jednak nagrać swoje utwory i jego pierwsza płyta, PAOLO CONTE, ukazała się w 1974 r. Uznanie publiczności przyniósł mu dopiero trzeci album wydany w 1979 r. pt. UN GELATO AL LIMON, ale dopiero po ukazaniu się piątego APPUNTI DI VIAGGIO w 1982 r. Paolo Conte zaczął poważnie myśleć o poświęceniu się karierze piosenkarskiej. Było to spowodowane niesamowitymi sukcesami jego koncertów. W 1984 r. wydał kolejny album entuzjastycznie przyjęty przez media. W następnym roku stał się popularny we Francji (m.in. dzięki piosence "Dancing"), wszędzie, gdzie koncertował, spotykał się entuzjastycznym przyjęciem. Tak było również w marcu '86 w Paryżu w Theatre de la Ville.

W 1987 roku ukazał się podwójny album AGUAPLANO zawierający 21 piosenek. Następnie Paolo zaczął serię długich zagranicznych tras koncertowych: dwa tournee w Kanadzie, pięć we Francji (trzy tygodnie w Olimpii w Paryżu), dwa tournee w Holandii (gdzie otrzymał złotą i platynową płytę), dwa tournee w Niemczech i koncerty w Belgii, Austrii, Grecji i Hiszpanii, nie wspominając o dwóch nocach w świątyni nowojorskiego jazzu - historycznym Blue Note Club. Występował również na wielu festiwalach jazzowych: Montreaux, Montreal, Cagliari, Juan les Pins, Nancy itd.

W 1990 r. wyszedł kolejny jego album PAROLE D'AMORE SCRITTE A MACCHINA, odmienny nieco stylem od poprzednich, w którym ważną rolę odgrywały instrumenty elektroniczne. Następny album NOVECENTO wydany w '92 był powrotem do muzycznych źródeł, jakimi dla Paolo Conte jest jazz lat dwudziestych i trzydziestych.

Na jesieni 1995 ukazał się w końcu album studyjny, owoc długich godzin studiów i przygotowań nagrany przy ścisłej współpracy zespołu podstawowego jaki stanowili basista Jino Touche, perkusista Daniele di Gregorio oraz akordeonista i multiinstrumentalista Massimo Pitzianti. W niektórych utworach towarzyszyli mu inni członkowie zespołu. Album UNA FACCIA IN PRESTITO pozostaje do dzisiaj jego najbardziej dojrzałym albumem.

Występy koncertowe Contego zostały zarejestrowane na podwójnym albumie CONCERTI w 1985 roku i PAOLO CONTE LIVE w 1988 roku, jak również na dwóch kasetach wideo NEL CUORE DI AMSTERDAM (1989) i LIVE IN MONTREUX (1991) oraz na CD zatytułowanym TOURNEE. Na tej płycie nagrano różne koncerty z lat 1991, 1992 i 1993. Materiał został wybrany spośród nagrań dokonanych w Niemczech, Holandii, Francji, Włoszech, Belgii i Austrii, kilku koncertów w Hiszpanii i Anglii i 9 tygodni w Olimpii oraz w Theatre des Champs Elysees w Paryżu.

"Aktualność - mówi Paolo Conte - nie polega na modzie ani na tym, co się dzieje przed naszymi oczami jak na filmie. Z punktu widzenia artystycznego obejmuje ona cały nasz wiek. W muzyce i malarstwie bardzo lubię lata 20-te: one doskonale odzwierciedlają ducha tego wieku. Można tworzyć muzykę z tych inspiracji. Moje teksty natomiast są odbiciem lat 50-ych. Bohater moich piosenek, to człowiek powojenny, który wydobywa się z ruin i szuka nowego sposobu życia, mówienia, marzenia. To protoplasta tego, czym dzisiaj my jesteśmy."

DYSKOGRAFIA:
1. PAOLO CONTE (1974)
2. PAOLO CONTE (1975)
3. UN GELATO AL LIMON (1979)
4. PARIS MILONGA (1981)
5. APPUNTI DI VIAGGIO (1982)
6. PAOLO CONTE (1984)
7. CONCERTI (1986)
8. AGUAPLANO (1987)
9. LIVE (1988)
10. PAROLE D'AMORE SCRITTE A LA MACCHINA (1990)
11. NOVECENTO (1992)
12. CONCERTI (1985)
13. PAOLO CONTE LIVE (1988)
14. TOURNEE (1993)
15. UNA FACCIA IN PRESTITO (1995)

oficjalne strony Paolo Conte: http://www.concerto.net/conte/

organizatorów koncertów prosimy o kontakt: conte@ballada.pl